پیام نوروزی سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین به مناسبت نوروز 1405
جناب آقای رحمانی فضلی سفیر محترم کشورمان در چین در پیامیبه شرح ذیل فرا رسیدن سال نو را تبریک گفتند.
یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبر الیل و النهار
یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال
هموطنان عزیز ایرانی مقیم سرزمین دیرین چین، ملت دوست و فرهنگی چین!
نوروز، آیین نغز رستاخیز طبیعت، پیامآور دوستی، صلح و مهرورزی است. نوروز تبلور فرهنگ ژرف نو شدن و اعتدال است که انسان را به امید، همدلی و بازآفرینی فرا میخواند. میان نوروز ایرانی و بهار چینی مشترکات فراوانی است که ریشه در پیوندهای عمیق تمدنی دو کشور دارد. با گرامیداشت هر دو آیین، سلامت و سرفرازی را برای همه شما آرزومندم.
امسال نوروز را در مقطعی سرنوشتساز دیدار میکنیم. ایران بار دیگر با جنگی تحمیلی از سوی دشمنان ِصلح و دیپلماسی مواجهاست. ایران در طول تاریخ آغازگر هیچ جنگی نبوده و آنچه امروز در جریان است، دفاعی مشروع و ناگزیر بر اساس حقوق بینالملل و موازین انسانی و اخلاقی، در برابر تجاوز رژیم غاصب اسرائیل و آمریکای جهانخواراست.
این واقعیت، انسجام و همبستگی ملت ایران را در دفاع از میهن آشکار کرده است. یاد رهبر شهید، حضرت آیتالله العظمی خامنهای را گرامی میداریم که تا پای جان برای استقلال و اقتدار ایران ایستاد و به همراه جمعی از خانواده و فرماندهان به شهادت رسید. همچنین یاد شهدای تجاوز اخیر، به ویژه کودکان و زنان مظلوم را پاس میداریم.
نوروز در چنین روزهایی معنایی ژرفتر مییابد؛ نوروز در هنگامهها وسختیها یعنی فهمیدن راز دیرینه ی این خاک پاک؛ از دل سرما جوانه میزنیم و از دل خشکسالی، سبزی میآفرینیم.اینجانب به عنوان نماینده تامالاختیار و سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین، بر اهمیت گفتوگو، احترام متقابل و روابط انسانی میان ملتها تأکید میکنم و در عین حال بر حق ملتها برای دفاع از استقلال، کرامت و سرزمین خود، پای میفشارم.
ملت ایران، ملتی است که در طول تاریخ همواره پیامآور فرهنگ، دوستی و صلح بوده است، اما در برابر تجاوز و بیعدالتی با عزت و استواری ایستاده و خواهد ایستاد.شما جلوهگاه فرهنگ و هویت ایرانی هستید و امروز بیش از هر زمان، نقش شما در نمایش انسجام، خردمندی و همبستگی ملی، ارزشمند و اثرگذار است.
ایرانیان با نژاده از دل تاریکی، نور میآفرینند و هماره، امید را زنده نگه میدارند. این سخن جاودان، پیمان ما با ایران است:
چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
نوروزتان پیروز